Skip navigation

Je bent zo stil. Waarom zeg  je niets?
Ik heb liever dat je roept. Word’s kwaad ofzo.
Je bent zo.. onverschillig.
Heb je dan niks te vertellen?
Waarom verdedig  je je niet? Wil je dan niet vechten voor mij?
Je bent de liefste onverschillige klootzak die ik ken. Ja, je bent lief. Maar maak  je geen zorgen. Ik vertel het niet verder.
Waarom ween je nu niet? Is dat weer niet je idee van man zijn?
Weet je, je hebt hele revoluties gemist. De nieuwe man, de metroseksuele man, en we zijn nog een man of twee verder nu.
En die mogen allemaal wenen.
Misschien moet je maar eens gewoon volwassen worden. Een interieur kopen. Een huis op dertig jaar. En een salontafel. En je verzekeren voor het leven en schade aan derden. Een kabel in huis halen.
Nee, ik verwijt je niets, maar je kan niet eeuwig student blijven.
Bekijk me niet zo, je maakt me zenuwachtig.
De muziek is uit, zet je iets anders op?
Goed, ik zal het zelf wel doen.
Er hangt stof op je cd’s, weet je dat?
Nee, ik moet niets meer drinken, rood is niets voor my.
Misschien ligt het daaraan.
Jy drinkt rood, en ik liever wit.

(written by Frederic Devriese.)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: